Jaren 80 zijn de basis

nog een keer Copy 11211 1 1
Mijn vader is in de jaren 80’s gek op fotografie, net als ik nu.  Na elke verjaardag, wordt zijn camera groter en beter, als hij weer een zoomlens of ander accessoire voor zijn camera krijgt. Om juist de bloemen en het dagelijks leven in plaats van een toeristische attractie  te fotograferen, net als ik nu. Om de meest fascinerende foto’s te maken door net een andere kant op te kijken dan opzichte van de rest. Net als ik nu.
Stof op de diabakken
Na elke vakantie, elke gelegenheid, zit hij uren aan de tafel de negatieven te knippen, keurt hij ze in een apparaat, om ze daarna in een diaraampje te doen. Monnikenwerk. En vooral passie. Het levert later, zowel voor hem als ook voor ons, vele avonden plezier op als zijn foto’s op een groot doek worden geprojecteerd. Ondertussen wordt de collectie dia’s steeds groter.
Maar na zijn plotselinge overlijden in dezelfde 80’s, blijven de bakken met meer dan duizend dia’s onaangeroerd, bijna hulpeloos staan. Ze worden voorzichtig opgepakt als er een verhuizing plaatsvindt. Daarna worden er weer  nieuwe lagen stof gecreëerd. En geen nieuwe dia’s meer. We kijken voortaan nieuwe foto’s enkel in albums, op papier, en de bakken vol met verleden verhuizen mee. Niet meer dan dat, ze blijven daarna op de nieuwe plek staan.
We worden digitaal
Geregeld, vaak net na diezelfde verhuizing,  is er toch weer even een sterke opwelling van nieuwsgierigheid, een vlaag van nostalgie, en wordt er een toekomstige avond gepland waar ik samen met ma de dia-avond van vroeger nog een keer ga herleven. Maar er is altijd wel een excuus om dat niet te doen. Het is nu anders, het is niet meer hetzelfde. Druk. Tijden veranderen.
Wij veranderen. En dat is ook met de techniek. Want dia’s en fotoalbums krijgen langzaam een digitale variant. Net als de mens, raakt apparatuur, techniek en kennis verouderd. Als ik weer eens naar de diabakken, de projector, de snoeren kijk en vergeefs zoek naar een plek om de dia’s te projecteren, moet het anders.
Er moet pronto zo’n scanapparaat komen dat meteen ook de dia’s digitaal kan opslaan. Die aanschaf, een paar jaar geleden, geeft een enorme boost. De oude dia-avonden herleven een korte tijd later even weer als ik, samen met ma,  door de dia’s kijk via dat kleine apparaatje op de computer. Na elk stuk historie en nostalgie, drukt ma op de knop en slaat deze herinnering op. Elke dia. Wanneer er tijd voor is.
Tijdsbrug
Net zo’n monnikenwerk als het maken van de dia’s in eerste instantie. Maar met elke druk op de knop, komt er weer een foto van pa het digitale tijdperk binnen. En zo ontstaat er tijdens die hernieuwde ontmoeting met het verleden en de daarop volgende nostalgische verhalen, ondertussen een uitgebreid digitaal archief.  De foto’s poets ik daarna met de huidige technieken iets op, ik maak ze wat minder 80’s, maar ze moeten verder in tact blijven. Het blijft pa’s werk.  Hiermee is zowaar een tijdsbrug tussen nu en 1985 gecreëerd.
Voorspelling
Bij het uitzoeken van het fotowerk in 2018, valt mij op dat mijn vader veel hetzelfde heeft gefotografeerd in vergelijking met mijn fotowerk. tot dan toe. Sterker nog, een aantal van zijn foto’s zijn bijna exacte kopieën van mijn eigen werk, vele jaren later gemaakt. Het is bijna een voorspelling van foto’s die nog door mij nog gemaakt moesten worden. Het meest opmerkelijke hieraan is dat ik het meeste fotowerk van mijn vader pas in 2018 voor het eerst zie, als we zijn dia’s in het scanapparaat doen… Dit leidt tot een van de eerste ER-projecten: Foreshadow.
Iets gewoons wordt bijzonder
Het digitaliseren van zijn werk is achteraf gezien een creatief één tweetje met pa, waarin zijn werk in de toekomst wordt voortgezet. Terugkijkend op alles wat hij heeft gefotografeerd,  lijkt het net alsof pa in de relatief korte tijd dat ik hem heb gekend,  ons hele leven samen, elk detail, hoe gewoon of alledaags dan ook, op de dia heeft gezet. Alsof hij een voorgevoel heeft gehad. Alsof hij het wist dat tijd te snel voorbij zou zijn. Alsof hij nog iets wilde nalaten. Op het moment dat het nog kon. Zijn passie en drive en levenslust wordt de basis voor mijn huidige fotografie en  geeft uiteindelijk de basis aan ER: Leave your legacy.
..

 

Digiprove sealHands off! © 2020-2022 m.j. v