Snapshot 2012: ‘Moet ik me schuldig voelen?’

Geplaatst op
Vanavond de finale van The Voice. Interesseert mij geen reet. Wie de finalisten zijn, wie het gaat winnen. Maar in deze snapshot is het wellicht leuk om eens stil te staan bij die shows als Idols en al die talloze talentenjachten die we hebben gehad. Ik herinner mij (net als jou waarschijnlijk) een paar voornamen. En ze hebben allemaal de achternaam Wie? Een leuk spelletje voor de zondagmiddag is om de juiste naam in het juiste seizoen te plaatsen.
Wegwerp aansteker
Kort samengevat, er is  bizar weinig blijvend succes uit die talentenjachten voortgekomen.  De talentenjacht deelnemer is net een aansteker.  Bij de meesten faalt de aansteker al meteen. Bij de finalisten is daar heel snel en kort het vlammetje van het sterrendom. Daarna is het weer klaar. Het zijn meestal muzikale wegwerpaanstekers, wegwerpartiesten. Hoe gek het ook klinkt, je kunt beter talentloos met een mislukte auditie zijn in dit wereldje.
Uitstel van het onvermijdelijke
In een aflevering  van ‘De week van Filemon’ uit 2012 , waarin een schrijnend beeld van de talentenjachten te zien is,  treft voormalig jurylid Henk-Jan Smits dit in een paar zinnen samen. Hij stelt dat er normaal een carrièreboog is met zowel een opgaande als neergaande lijn, bij Idols is er alleen maar de neergaande lijn die zo lang mogelijk moet worden uitgesteld. The few blijven nog even hangen na de overwinning, voor veel meer mensen ligt er al vroeg een ticket echte leven.
Kneuzenrondes
Met name de  ‘net-nietjes’, die kleurrijke figuren uit de zogenaamde kneuzenrondes, hebben letterlijk 5 minutes of fame. Hun gedroomde carrières worden al op de stip vakkundig de nek omgedraaid met een stuk snijdend realisme. Schrijnend is nog steeds het moment uit 2004 waarin acht vroege afvallers zonder zangtalent als een circusact tentoon worden gesteld op de middenstip van Vitesse. Tja, is de toon,  ze zijn er zelf bij, hebben ja gezegd,
Uitlachartiesten
Maar  konden ze achteraf wellicht iets meer tegen zichzelf in bescherming kunnen worden genomen? Henk-Jan, die als  jurylid zijn carrière flink heeft kunnen uitbouwen met het commentariëren van het vrij talentloze aanbod, stelt dat juist de ‘net-nietjes’ het meeste aan het Idols-avontuur hebben overgehouden. Hij vraagt dan ook : ‘Moet ik mij dan schuldig voelen?’ Als voorbeeld noemt hij  Herman ‘I’m a dancer’ Berghuis.
Die gaat het inderdaad een aantal jaar flink voor de wind. Solo loopt hij alle tv shows af, met name van Robert Jensen. Later vormt hij samen met andere ‘uitlachartiesten’ als Klompen Vincent en Andre Pronk de Antihelden. Zo blijkt geen talent ook een talent te zijn. Dot soort artiesten, kunne als ze het slim aanpakken, het volledig uitmelken.  Dat gaat een hele tijd goed. Maar daar is de keerzijde.
De winnaar is…
Herman komt in de aflevering van Filemon ook aan het woord en hij is inmiddels klaar met zijn optredens. Naast dat het financieel niet helemaal goed is gegaan, begon ook de voorheen relatief positieve aandacht om te slaan in negatieve aandacht. Hij is nu postbode en is weer terug op aarde en in de anonimiteit. Hoe dan ook, hij is samen met  veel andere kleurrijke ‘medeartiesten’  de echte grote winnaar van  talentenjachten als Idols geworden. Zij worden namelijk wel herinnerd.

 

 

 

Digiprove sealHands off! © 2021 m.j. v