Kippenkerk der verwondering

Geplaatst op
kippenkerk
In een hechte gemeenschap in het Mexicaanse  staat de wereldberoemde ‘kippenkerk’. Voor een bezoeker aan dit stadje een bijzondere ervaring, maar er wel een die je alleen maar kan verwoorden. Er mogen namelijk geen foto’s worden gemaakt in en rondom deze hechte gemeenschap, behalve op drie aangewezen plekken. Alleen met een ervaren gids kun je deze plekken weten. Eén plek is het marktplein aan de voorkant van de kerk. Vlak voordat je deze bijzondere plek binnenwandelt.
Parallelle wereld
Je stapt ook gelijk een soort parallelle wereld binnen. In deze kerk zijn geen kerkbanken, in plaats daarvan ligt de grond vol met stro en staan overal brandende kaarsen Over de hele kerk verdeeld staan beelden van Johannes de Doper. De lokale bevolking, de Tzotzil Maya’s, vereren juist Johannes de Doper omdat hij Jezus heeft gedoopt. In deze sfeer, lopend door de kerk, krijg je een gevoel van bewondering en zie je met eigen ogen wat de kracht van het geloof is. Ook als je niet gelooft.
Rituelen
Je ziet een vrouw diep in gedachten hopen op betere tijden. Je ziet ouders met hun zieke kind op de schoot, biddend voor herstel een heel ritueel uitvoeren. Dat ritueel draait om het verdrijven van het kwaad en dat wordt ook gedaan door het offeren van een levende kip. Dat is de reden waarom  de kerk in de volksmond ook wel de kippenkerk wordt genoemd.
Afhankelijk van de situatie steekt men kaarsen aan, zegt men oude gebeden op en drinkt men vooral cola. Het boeren heeft een afschrikkend effect voor kwade geesten die naar hun overtuiging in de gedode kip plaatsnemen. Voor een buitenstaander is dit een hele bizarre beschrijving, maar als je daar loopt ben je diep onder de indruk. Er hangt een bijzondere sfeer die op iedereen een andere uitwerking heeft.
Alles doorstaan
Ik wilde dan ook graag iets bijzonders van deze plek. Op aanwijzing van een van de Tzotzil Maya’s die ons begeleidden, kwam ik in een winkel terecht waar normaal gesproken de lokale bevolking de kaarsen koopt. De Tzotzil Maya vertelde me bij het verlaten van de kerk, dat ik een moeilijke tijd kon doorstaan, door deze kaars aan te steken. De kaars, in een glas met vanzelfsprekend een afbeelding van Johannes de Doper, legde ik in het midden van mijn koffer, omringd door kleding.
De koffer legde nog enkele dagen een ruw traject van hotels, vliegtuig en loopbanden af en ik vreesde het ergste toen ik op weg naar huis aan de kaars en met name het glas dacht. Een glazen beeldje had het niet overleefd maar de kaars had inderdaad in een moeilijke situatie alles doorstaan. De kracht van mijn koffer of de kracht van een hogere macht, wie zal het zeggen.
Digiprove sealHands off! © 2021 m.j. v