Geluid van stilte

Posted on
Helemaal niets, alleen de wind die tussen de enorme rotspartijen waait. Dat is wat je hoort als je in de Wadi Rum op een plek in de schaduw gaat zitten. Tot ver aan de horizon, vechten lege vlaktes en nog meer rotspartijen om de aandacht van de kijker.
In die uitgestrekte vlakte in het zuiden van Jordanië, kun je in vele bedoeïenenkampen terecht. Je slaapt in tenten en je zit ‘s avonds aan een kampvuur waar de lokale bewoners voor entertainment zorgen. Of je gaat in mijn geval, met hen mee in jeeps door de pikzwarte nacht voor een kop thee in de wadi. De sterrenhemel, zoveel keer helderder, komt overweldigend op je neer, vooral omdat het om je heen helemaal donker is. De hele kosmos lijkt zich te bevinden rond een klein vuurtje in het midden. Het houdt ons bij elkaar, houdt dieren op afstand en zorgt dat je niet verdwaalt als je de groep letterlijk uit het oog verliest.
Maar in deze setting, is de oorverdovende stilte wat de meeste indruk maakt, het volkomen niets. Niet alleen op een donkere avond, maar ook overdag als met een konvooi jeeps door die enorme vlakte trekt.  Om je heen duiken die indrukwekkende rotspartijen weer op, aangetast door miljoenen jaren wind. Alleen de wind reist met je mee en is het enige wat je hoort. Het geluid van stilte.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *