Eye of the elephant

Posted on
Een kanotocht op de Narayani rivier in het Chitwan park biedt je de kans om juist datgene te zien, dat voor andere mensen verborgen blijft. Het is dan ook een grote aanvulling als je kano door een Nepalese gids wordt bestuurd. Zo’n gids die het hele park op de vierkante centimeter kent en die een zeldzame vogel op verre afstand ziet. Of een ontmoeting met olifant Dhrube weet te voorkomen, bijvoorbeeld.
Onverwachte wending
Want kanoën gaat niet snel, een kano is geen speedboot, een kanotocht is geen raften. Daarom worden we allemaal wakker geschud nadat de kano heel snel een zwaai maakt en richting oever glijdt. Het spannendste moment van kanoën vind ik altijd het uitstappen en ik dat doe ik altijd in slakkentempo. Na de aanmoediging van onze reisleider en de gids, sta ik echter na drie stappen door de kano al op de drassige oever.
De kano wordt in recordtempo uit het water gevist en de reisleider begeleidt ons snel een voor een het riet in. Niet begrijpend kijken we achterom na elkaar, tot onze reisleider halt houdt. Hij wijst vervolgens naar de de overkant van de oever. Daar staat een olifant rustig voor zich uit te kijken. Hij wordt door de reisleider op fluistertoon aan de groep voorgesteld. Het is Dhrube, berucht en gevreesd. Een collectief ‘oh’ stijgt op vanuit de groep en het geroezemoes begint…
Dierentuingevoel
…tot ontzetting van onze reisleider en de gids. Doordat zij alleen hun armen en geluidloos hun lippen bewegen, beginnen we de ernst in te zien en verstomt het geluid. Omdat het heel verstandig is om het advies van je gids op te volgen, sluipen we gelaten door het riet. Onze weg vervolgend, onze reisleider en de gids volgend, wordt pas op grote afstand de kano weer te water gelegd. Tijdens de resterende kanotocht, blijft bij ons ‘ het dierentuingevoel’ hangen en overheerst Nederlandse nuchterheid, gemixt met de overtuiging dat het wel was meegevallen.
Gevaarlijker dan gedacht
Een olifant is natuurlijk geen puppy maar wat nou het grote gevaar was geweest moeten we in de kano, kabbelend over het water, als antwoord schuldig blijven. Dat antwoord krijg ik na de vakantie. Ik lees krantenartikelen en de verhalen over deze levensgevaarlijke olifant en zijn reputatie. Dankzij onze reisleider en gids die ogen als verrekijkers hadden, zagen we Dhrube, maar hij ons niet. Oh. ‘Eye of the tiger’ van Survivor galmt ondertussen door de kamer en ik haal mijn schouders op. Je voelt je pas een survivor als je aan het oog van Dhrube, het oog van de olifant bent ontkomen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *